رويش و بالا آمدن گياه از زمين و گل دادن گياهان در چندين مورد از آيات قرآن مجيد اشاره شده است.

و اينكه اشاره به بالا آمدن گياهان از زمين بيشتر در آيه هايي است كه در سوره هاي مكي مي باشند جالب توجه مي باشد. اين اشاره به گياهان فقط براي اشاره به تقدس خداوند نمي باشد بلكه اين موضوع نه تنها در آيه هايي آمده است كه مربوط به زنده شدن مجدد مردگان و ظهور قيامت مي باشد بلكه در آيه هايي است كه مردم را به داشتن دقت نظر در عباداتشان دعوت مي كند. همچنين در آيه هايي آمده است كه ادعاي كافران را در مورد عدم توانايي خداوند در زنده كردن مردگان و ميراندن زندگان و بيرون آوردن انسان هاي مرده از گورهايشان باطل مي كند.

پديده اي كه چشمگير مي باشد و نياز به بررسي و تفكر دارد ربط دادن زنده كردن مجدد انسان ها و خلقت گياهان است كه در چندين آيه به آن اشاره شده است.

بسياري از آيه هاي قرآن ادعاي اتحاد بين مبدا زندگي روي زمين و روند رويش گياه و رشدشان دارد و اينكه زنده شدن مجدد مردگان نيز مانند آن مي باشد. خداي بزرگ مي فرمايد: {وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاء اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}[ فصلت: 39] " و از نشانه هاي او آن است كه تو مي بيني زمين را خشك و افسرده ، پس چون فرستاديم بر آن آب، به جنبش در آيد و برآيد مانند خمير مايه، به درستي كه آنكه زنده كرد زمين را هرآينه زنده كننده مردگان است در آخرت، به درستي كه او بر همه چيز توانا است."

قرآن مجيد سرشار است از آيه هايي كه مربوط به بالا آمدن گياهان و ارتباط آن با زنده كردن مردگان مي باشد و بيش از 30 آيه در 23 سوره ي مختلف به اين موضوع اشاره مي كنند.

اول اينكه: هر جا كلمه " أخرج" ( بيرون آوردن و روياندن) با مشتقات آن كه به اين معنا است اشاره شده است.

بيشتر آيه هايي كه بالا آمدن گياهان و رشد آن ها را آيه هاي خداوند دانسته، زنده شدن مردگان را به اين قضيه ربط داده است.

در اين مطالعه ما آيه هايي را كه كلمه "أخرج" ( روياندن) يا مشتقات آن كه در رابطه با گياهان است را نشان مي دهيم همچنين آيه هايي كه احيا شدن زمين را به زنده شدن مردگان و احيا كردن مرده و ميراندن زندگان است را بررسي مي كنيم.

سپس تلاش مي كنيم تا اين را به آنچه ما آن را علم گياهان و محيط مي دانيم ربط دهيم.

ابتدا مشخص مي كنيم كه ما از كساني نيستيم كه خودشان را مسئول اثبات اعتبار كتاب خداوند( قادر مطلق ) مي دانند زيرا علم ما خطا پذير و ناقص است. اگرچه بينش ما به آيه هاي خداوند ما را تشويق به بيان كردن آن ها كرد.

ادامه دارد..

برگردان: احسان اشرفی

ca_ehsan@yahoo.com